7/7/2009 - Kerkyra en Sidari

Vrijdag waren we weer vrij, omdat de telefoon van Marloes kapot was waren we na een frappe with icecream in de taverna naar Kerkyra gegaan. Daar hebben we allemaal wel wat gekocht. Leuke jurkjes, BH's etc. etc. Vrij goedkope winkeltjes nagelak 1euro enzo! De telefoon naar de Nokia winkel gebracht waar ze zeiden dat het aan het beeldscherm lag, de verbinding was verbroken daarvoor moest een nieuw schermpje erop maar dat ging 60 euro kosten en duurde een paar uur. Oke, dat was dan goed want zonder telefoon in corfu is natuurlijk een ramp. Gaan we lekker bij de mc donalds eten, ja ja de enige op heel het eiland. En wat een genot! Eindelijk weer "gewoon"  eten volgens peggy! Worden we gebeld, door de nokia winkel. Nieuw schermpje heeft niet geholpen, moet waarschijnlijk in Nederland geupdate worden, nou nieuw schermpje.. gratis, dat dan weer wel. Maar nog steeds afgesloten van Nederland. Aangezien marloes redelijk verslaafd is aan smsen is het misschien een goed afkick proces.

Zaterdag lekker naar het zwembad gegaan, boodschappen gedaan en geluncht met een eitje met bacon, even een dutje gedaan omdat iedereen een beetje moe was en hoofdpijn had. Na het wakker worden snel gedouchet, opgemaakt en naar Summer party gegaan bij Unlimit. Daar was het redelijk druk, maar toch waren we uiteindelijk met Yiannis, Antonio en Aris naar Sidari gereden... Waar de echte clubs waren. Daarna doorgereden naar het strand. Toen Jenneke, Marloes en Yiannis in een bootje gingen zitten kwam onze huishond aanlopen, die wilde op de boot klimmen wat mislukte.. toen viel hij in het water. Uit paniek gilde jenneke in het nederlands naar Yiannis: DOE DAN WAT! Uiteindelijk had marloes z'n achterpoten uit de draden geholpen zodat hij zelf terug zwom naar de kant. Eenmaal terug op de steiger wilde hij nog een keer, DOMME HOND!

De volgende dag was natuurlijk zwaarder, we hadden van 6 tot 7 geslapen.. niet erg veel dus. En Judy was weer heerlijk aardig, zoals gewoonlijk:D Ze had een beoordelingslijst toegestuurd gekregen waar op stond of we tegen kritiek konden.. wat zei ze? Dat ze nog geen kritiek gegeven had, dus dat we dat wel konden verwachten.. En ja hoor de volgende dag kwam ze, ze haalde iedereen bij elkaar om te zeggen dat Marloes het hooi niet gedaan had. Wat wel was, want dat had ze samen gedaan met Jenneke. Maaaar zij zei dat wij alleen de bakken leeg gemaakt hadden maar niet opgevult. OF zei ze.. heb ik het fout? Marloes zei: Ik denk dat je het fout hebt, want dat hebben we gedaan... Toen keek ze even verschrikt en ze zei: toch waren ze leeg. Waarop Jenneke en Marloes antwoorde dat ze het toch gedaan hadden, maar dat ze het dan op hadden. Nou, dat geloofde ze niet... Dat was dus de kritiek, onze mening over kritiek is toch wat anders, maargoed.. Nog maar 4dagen werken en daarna 4dagen vrij! En daar kijken we heeeeel erg naar uit!

7/2/2009 - Quote: Klap maar in je handjes, blij blij blij.. Op je boze holletje, allebei

Daar zijn we weer met een verhaaltje! Het is elke keer zo moeilijk om te bedenken waar je zal beginnen want we maken hier zoveel mee dat als we terug naar huis rijden bedenken: shit, dat had er ook nog op gemoeten, en dat! Maar wat ons het meeste bijstaat is de scooterpech... Jenneke en peggy onderweg naar huis van het strand, valt de scooter uit. Wij naar de scooterman in Paleokastritsa, krijgen we een scooter voor die nacht omdat we de volgende dag nog even naar de ezels moesten om te werken. Dat was een scooter van de corfu scooter rescue ofzo, want die had ook wel wat jaartjes achter de rug.. Hij ging 15km per uur een niet eens zo steile berg op. Hebben we vervolgens met die nieuwe scooter ook scooterpech, dimitris gebeld komt hij ons ophalen en zet ons af bij de ezelopvang. Waar de dag lekker snel ging doordat we ezels moesten knippen omdat ze maar niet uit hun vacht kwamen. 's avonds weer naar de scooter, wachten op de scooterman.. duurde wel een uurtje. Judy gaf hem een mega preek omdat er zovaak dingen zijn aan de scooters en de service niet zo goed is. Maar daar heeft ie zich niet zoveel van aangetrokken, dat was wel duidelijk. Maar uiteindelijk een nieuwe scooter gekregen... die maar 50km per uur gaat op een rechte weg, dus we kunnen voortaan overal wel een half uur extra voor bij rekenen.

Op de ezelopvang gaat alles nog goed, als de fransen er zijn is er geen werk en dan bestaat het uit wandelen, borstelen, beetje hangen.. Als we na een weekend terug komen hebben we het hardstikke druk en gaat de dag heel snel. Judy zit vooral in haar caravan en zien haar alleen als ze komt vertellen dat ze weer geen ductape heeft gekocht of dat wij de verbanden weer moeten verwisselen. Maar ze had het zelf toegegeven na een preek aan peggy en jenneke dat ze te vaak in de caravan zat en geen oogje in het zeil kon houden. Daar is een begin! We hoeven nog maar 7dagen te werken en we moeten nog een aantal opdrachten maken en alle beoordelingen in laten vullen en dan kunnen we pas echt vakantie houden! en dan gaan we het flink begaaien ook.. want jezus christus wat zijn wij blij als we niet alleen maar zieke dieren meer zien!

6/26/2009 - De 4e week

Woensdag moesten Peggy en Marloes mee naar de rechtbank. Dat was een hel want die ochtend stortregende het, onweer er op en eraan.. wij op ons scootertje met een vuilniszak als regenjas door de regen. Komt er een auto HUPPAKEE kletsnat. Daarna de hele dag nat op de rechtbank gezeten en dan ook echt de hele dag. Van half 9 tot 5uur. We zouden eigenlijk om 10uur aan de beurt zijn, maar de andere advocaat had het niet gered. Toen hadden we andere zittingen gekeken, maaaahaaar.. alles was in het grieks dus we verstonden er geen zak van en op het laatst moesten we moeite doen onze ogen open te houden. Al moeten we toegeven dat het zo veel spannender klonk dan het eigenlijk was. Judy heeft de rechtzaak gewonnen maar moest alle documenten in het grieks vertalen omdat ze haar er van verdenken dat ze de ezels voor salami naar italie stuurt.

De dag erna een keertje geen regen, maar nou ook niet echt mooi weer. Er komen de laatste tijd geen toeristen meer, dat hield het een buitje uithoud baar daar omdat je na al je werk eigenlijk niks te doen hebt. Maar die dag was dat anders, avrio was ziek... heel ziek, ze ging dood... dat wisten wij die ochtend al. We moesten heletijd bij haar blijven, elk half uur afwisselen. In totaal heeft iedereen er 3uur bijgezeten, en we zagen haar verslechteren. Haar benen werden koud, haar tong was al wit en de vliegen waren niet meer weg te jagen.. Om 5uur 's avonds is ze ingeslapen en moesten we haar met 5en wegdragen, een akelig klusje. 's avonds kwamen we de hond tegen die bij unlimit een paar dagen daarvoor weg gejaagd was, die hebben we mee naar huis genomen.. daar wat brood en water gegeven en weer terug gebracht. Achter op de scooter, heel grappig! Vroeg naar bed gegaan...

Vandaag ging de wekker weer, nog maar 2 dagen werken.. we tellen onze werkdagen af. In totaal hoeven we nog maar 12dagen te werken en over 20dagen gaan we alweer naar huis. Vandaag was het weer zwaar, na het werk (10uur) tot 1uur heeft het knoert hard geregend. NIET grappig!  Het regent hier nu al een week en volgens de weersverwachtingen duurt het nog tot minstens dinsdag. Dus onze vrije dagen houden we waarschijnlijk niet droog... En dat in corfu! We hebben onze kleren maar eens gewassen in een wasmachine, waar Judy niet zo blij mee was.. want dat was te duur. De ductape was op en die had ze gisteren 3 gehaald, daar was ze ook niet zo blij mee..

Er staan weer nieuwe foto's op hyves!

6/23/2009 - Baby was helemaal freaking out..

We waren zaterdag uitgegaan, weer naar de Unlimit... dat word zo'n beetje onze vaste Club en we raken steeds meer bevriend met de mensen daar. Unlimit bestond die zaterdag 1jaar, dus iedereen uit de buurt ging daar heen en voor de eerste keer zag ik Grieken dansen. Het was heel gezellig, iedereen kwam bij ons zitten en we leerde elkaar nieuwe woorden. Wij de griekse, hun de Nederlandse... Okee er zaten hele foute tussen, maar daar kom je dan natuurlijk pas later achter als iedereen je uitgelachen heeft. Omdat Jenneke maandag jarig was hadden we zaterdag voor haar stiekem een speciale cocktail besteld: blue lagoon met sterretjes..  De volgende dag moesten we werken, maar omdat het zo gezellig was de avond ervoor ging de tijd snel met onze gesprekken. 's Avonds waren Jenneke en Marloes nog naar de Monastery gereden, daar een beetje rondgekeken.. een kaarsje aangestoken en wat gaan drinken bij de Unlimit terwijl antoinette en peggy verstandig lagen te slapen. Om 12uur ging de wekker weer, Jenneke is 18! We hadden voor haar een boek, wel engels maar dat ging over 4 meiden die naar corfu gaan... Dat kun je dan natuurlijk niet laten liggen! Daarnaast had ze een burberry portomonee gekregen en een scrub maskertje, weer lekker verder gaan slapen en de volgende dag weer werken... Alsof het geen speciale dag was, maaaaar toen we thuis kwamen kwam ze los, ze opende het cadeautje van thuis waar ze helemaal van opfleurde.. Wat gegeten bij de Pizzaria en vervolgens naar de Unlimit gegaan waar ons een aantal cocktails te wachten stond. Daarna met Dimitris naar huis gereden waar hij voor Jenneke baklava had, zelf gebakken.. En een watermeloen uitgesneden gevuld met wodka, dat was dus wel moeilijk opstaan de volgende dag.. dat begrijpen jullie natuurlijk zelf ook wel.. Maar GEEN kater!

Morgen moeten Peggy en Marloes mee naar de rechtbank voor Judy omdat Judy veel mensen nodig had die achter haar stonden volgens de Advocaat. Ze zal waarschijnlijk wel winnen want het gaat nergens over: De buren zijn boos omdat het vuil van de ezels hun tuin in waait, ZUCHT!

De stage zelf, gaat moeizaam.. Het is eigenlijk harstikke leuk werk, maar we krijgen niet echt hoogte van Judy, de ene keer doen we het goed.. maken we 1 foutje is ze alles vergeten.. Elke ochtend zijn we zenuwachtig in welke bui ze nu weer is.. de ene keer is ze kei vrolijk, dan weer afwezig maar soms.. is ze mega chagrijnig! En dan kan ze maar beter naar het dorp gaan, wil je een leuke dag hebben... Laatst moesten we broeken aan doen bij de hengst voor de vliegen, deden we dat.. haalt ze die eraf maar zegt niks.. Doen wij ze er weer op, haalt zij ze er weer af maar zegt nog steeds niks.. En je zou zeggen dat als je een hengst hebt en verder bijna alleen merries dat je een beetje oplet dat die niet met elkaar in contact kome.. Laat ze het draadje open staan er 2 merries bij hem.. En hij heeft ze beide gedekt, zeggen wij dat zegt ze: daar moet ik wat aan doen.. Jaa nee, dat wisten wij ook wel.. maar misschien had je dat van te voren moeten bedenken? 2foutjes, 2 nieuwe ezeltjes.. dat zijn weer extra kosten.. En het ergste was.. 1 van de ezels die gedekt was, was al een foutje! moet je nagaan!

Er staan weer nieuwe foto's op hyves! Binnenkort komt de rest... batterij was ineens leeg

6/20/2009 - Foto's op hyves!

We hadden donderdag een ontieglijke pechdag, het begon 's ochtends.. toen we ons verslapen hadden, om half 8 ontdekte marloes dat het half 8 was en riep: OKEEE JONGENS! WE HEBBEN ONS VERSLAPEN! maar toch waren we optijd.. antoinette en marloes snel broodjes gesmeerd. Toen we goedemorgen zeiden tegen Judy was ze gelijk begonnen over hoe teleurgesteld ze in ons was.. Toen we klaar waren met werken had antoinette haar scootersleutel in de kofferbak laten zitten en als laatste hadden we natuurlijk het eten met de fransen en Philipe.. Dat was ehh, niet zo gezellig! Maar de pizza was wel lekker! En het restaurant had uitzicht over het strand, echt super mooi! Daarna waren we door gegaan naar de Unlimit, wat zo ongeveer ons vaste plekkie is en waar iedereen ons onderand al kent.

Gisteren hadden we weer vrij, eindelijk... we hadden het weer nodig, we worden steeds sneller moe, het word ook steeds warmer en we krijgen steeds meer genoeg van de ezels.. puur omdat ze zo lomp zijn. Sommige zijn heel lief en sommige zien er ook duidelijk beter uit, maar dat zijn dan ook wel echt maar sommige... Maar we hadden dus vrij, een dagje geen ezels. We waren naar Castelli beach gegaan, daar lagen we helemaal alleen, wij lekker als enige 4! En hoe blauw dat water was, gewoon ZIEK! alsof we op Hawaii lagen! Maar wel te heet, veel te heet, om 3uur werden we opgehaald.. Een koffie gedaan bij de tango, gedouchet en jurkjes gekeken. Er zijn hier hele leuke jurkjes, maar helaas toch nog best wel duur. Antoinette en Marloes hebben een armbandje gekocht en Peggy een jurkje. Daarna waren we gaan eten bij hetzelfde restaurantje als eerder met uitzicht op de haven. Daar hebben we weer heel wat afgelachen met ons liedje: Kom bij me liggen, sla je armen om me heen en houd me stevig vast! Daarna waren we natuurlijk weer doorgegaan naar Unlimit, dit keer niet voor een cocktail, jaa wel een cocktail maar een non alcoholic. We gingen voor de mickey mouse, maar gadverdamme! Die smaakte naar die bananen snoepjes, echt een dikmakertje! Met antonio en Aris naar La grotta gegaan, een beachbar. Niet echt voor jonge mensen zoals wij maar meer voor stelletjes, dus doe ons de volgende keer maar weer de Unlimit!

Vandaag waren we weer vrij, dit keer bleven we op paleokastritsa, maar om 2uur hadden we het al weer gezien, een ijsthee gedaan bij een cafeetje en wat rondgestruind door de winkeltjes. Gedouchet en bij een restaurantje gegeten.

Marloes heeft foto's op hyves gezet, daarvoor moet je bevriend zijn op hyves, maar misschien kunnen jullie die via iemand anders bekijken. De rest van de foto's komen (hopelijk) nog een andere keer!

6/17/2009 -

Gisteren waren we met de huisbaas Philipe en de fransen bij ons huisje wat gaan drinken. De huisbaas is een beetje raar, hij is soms wel echt heel grappig... Maar soms kan hij omslaan en mag je helemaal niet lachen, dan is hij weer te serieus.. Daarom snapte niemand dat Peggy hem uitgenodigd had, hahaha.

Vanochtend was het weer zwaar om eruit te komen, puur omdat het zo slecht slapen is op die harde bedden waar je blauwe plekken van in je heupen krijgt door de veren. Een bed waar je je stem door de veren heen hoort galmen als je tegen iemand praat. Vreselijke bedden, en dan ook nog eens die muggen. Vreselijke nachten! Dus vreselijke ochtenden... We waren vergeten het brood uit de diepvries te halen (het eerste wat antoinette zei was: Ik zal nooit meer boos zijn op mijn moeder als ze dat vergeet.. waar jenneke op antwoorde: Jaaa! inderdaad, of het vlees!). Toen weer op ons scootertje naar de ezelopvang, weer hetzelfde riedeltje.. Voeren, Hooi geven, paddocks uitmesten. Pauzetje en dit keer rustig aan gedaan omdat Judy zei dat we hard genoeg gewerkt hadden... dat er gewoon niks te doen was! Dus toen gingen we onze stageopdrachten maken. In de pauze een lekker broodje gehaald bij de supermarkt beneden de berg. Verder een beetje aangeklooid en rondgehangen en het was alweer tijd om te gaan, snel in onze bikini gestapt om naar het strand te gaan. Een duik genomen in het water... Het gaat wel heel snel rond dat wij op de donkey rescue werken want er stonden allemaal mannen op het strand al te roepen dat we gratis een kano konden huren.. toen wij arrogant doorliepen probeerde ze het met: IK WERK OOK MET EZELS! Nadat we opgedroogd waren met Alexis in z'n speedboot gegaan, dat is die man die ons vertelde dat hij voor een goede prijs ons naar een strand wilde brengen... Maar toen we daar midden op het water zeiden begon die of we met hem vanavond naar Kerkyra wilde omdat hij een film had die hij met ons wilde zien en daarna wat konden gaan drinken.. Toen wij hem aankeken van: Je kon onze vader zijn? Toen was hij stil en zei dat hij ons vrijdag naar Castelli beach zou brengen als we hem zouden bellen.. En nee, we gaan niet met vreemde mannen mee, maar elke man is hier zo! Iedereen probeerd het hier, maar gewoon een dodelijke blik toewerpen en het is gedaan met de praatjes hoor!

Toen we van de boot afstapte zijn we naar een snackbar gegaan dat uitkeek op het strand, lekker goedkope hap gedaan.. terwijl we zaten te eten kwamen de vrienden van Dimitris vragen of we vanavond naar Unlimit kwamen om wat met hun te drinken omdat 1 van hun de volgende dag gaat, waar naar toe mag joost weten.. Maar dat slaan we niet af!

Tot over 29dagen alweer!

6/16/2009 - Als het niet waait waait mijn helm.. Als het niet waait waait ie niet

De laatste tijd gaan we vaker uit eten, gewoon naar restaurantjes.. niet omdat we speciaal restaurantjes opzoeken maar omdat er dan kei groot snackbar staat en het dan ineens toch een restaurant blijkt te zijn. Maar serieus waar, voor dit geld kunnen wij ons prutje thuis niet maken. Zelfs de aardappelpuree van knorr was nog duurder! 7/8euro is de gemiddelde prijs van een goede maaltijd, terwijl als ze thuis eten niet vol zitten... Dus, waarom zouden we dat niet doen? Zo leren we een beetje de gerechten van Corfu. We hebben bij de haven gegeten, uitzicht op de zee.. En nog lekker eten ook!  We eten ook wel eens bij de taverna, eigenlijk heten alle restaurantjes hier taverna. Maar wij bedoelen met de taverna het restaurantje van onze huisbaas. Als toetje halen we wel eens crepes, dat zijn pannekoeken die je gewoon kan vullen met allerlei dingen. Wij gaan meestal voor de zoete crepes met chocolade of fruit. Jenneke heeft daar gelijk een goede indruk achter gelaten door haar crepe vol met strawberry's and banana's op de grond te gooien voor de kok zijn neus!

Maaaaar.. als toeristen maken we toch best veel mee! Want als het niet opa is die ons lastig valt zijn het die vieze albanen wel... Zaten we rustig in het internetcafe, rijden we naar huis worden we achtervolgt. Peggy en Marloes waren doorgereden en Jenneke en Antoinette kwamen later... Toen hun gingen wachten hoorde we ineens geslip, wij dachten: soo die antoinette, die kan er wat van! Zagen we dat het een jongen was.. Wij naar huis rijden, komt ie ons terrein op.. Toen hij het licht uitdeed dachten we: so die is weg! Maar dat was dus niet.. wij snel naar die Fransen om ze te halen, kwamen we terug stonden er gelijk 2 jongens weer. Maar toen ze Alban zagen reden ze snel weg. We herkende ze, ze reden vaker sneaky langs ons huis. De avond erna werden we weer achtervolgt, maar dit keer ging het anders.. Hij haalde ons in, dus wij gingen een andere kant op achter hem aan, maar waar hij links ging, gingen wij rechtdoor. Na een tijdje draaide we om en kwamen we hem NATUURLIJK tegen... Toen gingen wij snel het weggetje in waar hij daarvoor inging, toen kwam hij ons weer achterna. Maar weer haalde hij ons in, toen we net bij de bocht kwamen gingen we snel omdraaien zodat hij ons kwijt was. Maar wat een contacten hebben zij zeg, gelijk kwamen we weer andere vrienden van hem tegen. Maar toen durfde we niet meer naar huis omdat hun wisten waar wij wonen.. dus wij naar de taverna en alles uitgelegd aan de huisbaas, toen we praatte kwamen hun ook ineens in het dorpje op de berg, ZO toevallig! Maar de huisbaas kende hem, ze deden het vaker.. Maar ze wisten nu wie het was en die werken voor vrienden van hun, ze komen uit Albanie, als zij ook maar iets zouden doen zouden ze ontslagen worden. En inderdaad, ze deden niks meer... sinds ze ons met de huisbaas hebben zien praten.

Na 7dagen hard gewerkt te hebben waren we zaterdag avond eindelijk klaar met werken voor 2 dagen. We waren met Dimitris en elizabeth wat gaan drinken in Unlimit, een cocktailbar, heel vet! Daar hebben we de Mai Tai geprobeerd en wat vrienden van hun leren kennen. Na een tijdje zijn we naar Corfu Town gereden, hij heeft ons alles bij nacht laten zien.. Echt mooie foto's zijn het niet geworden, maar het was wel heel mooi om te zien! Hij heeft ook heel de geschiedenis verteld enzo, heel intressant maar dat had beter niet om half 4 's nachts gekunt... Enige wat we nog weten was dat het over een oorlog ging met England, Frankrijk, Duitsland..

Zondag werden we 12uur wakker, de slaap hadden we even nodig. We waren met een bootje naar Limni beach gegaan, okee dat was een flop! het strandje was 2 meter breed en aan beide kanten was water en het strand... bestond uit STENEN! Om 5uur werden we opgehaald door dezelfde man, genaamd Spiros. Dat weten we nog omdat elke man hier Spiros heet! Eerst moesten we nog een vrouw ophalen, toen we daar aankwamen trok ze haar broekje nog aan.. LEKKER! vervolgens gooide ze haar spullen in de boot waar peggy door zei: Jaa pleur maar neer joh! Bleek ze nederlands te zijn! Toen ze dat ontdekte kwam ze los joh... Ze bleef maar gillen: OAAAHH SPIROS GAAA DOOOOOR! en dan denk je hele foute dingen, maar dat ging dus over het water.. vervolgens ging ze voor op het dek liggen.. ook niet echt een lekker uitzicht want marloes zat daar natuurlijk weer recht voor.. Sterker nog ze ging gewoon bukken en die kont zat bijna in haar gezicht. Zelfs die man vond het een belachelijk gezicht en lachte marloes kei hard uit! Antoinette mocht ook nog het bootje besturen, daar zijn natuurlijk ook allemaal foto's van.

De dag erna bleven we gewoon in Palaiokastritsa, toen Jenneke, Peggy en Marloes gingen zwemmen kwamen er italiaanse jongeTJES aan.. En vroegen of we met hun op de waterfiets wilde, op dat moment kwamen er ook griekse jongeTJES, die dat niet zo leuk vonden... Maar de italiaanse jongetjes leken heel aardig, ze hadden een italiaanse reisgids bij, die was wel heel oud, vies en vatsig.. Maar hij was heel aardig. Hij leerde ons I love you zeggen in het Grieks, maar dat zijn we natuurlijk allang vergeten.. Maar hij vertelde ons heel veel, ook over Italie, uiteindelijk waren we wat met z'n alle gaan drinken bij een restaurantje en hadden we zijn website gehad voor als we een keer met een zeilboot een reis wilde maken. Op dat terrasje kwamen we Alexis nog tegen, een Griekse man die ons de eerste keer met een bootje naar rovinia beach had gebracht. Hij herkende ons nog en vertelde dat hij ons een keer gratis op een bootje wilde mee nemen, dat hij goede prijs voor ons zou maken en een beter strand zou vinden. Hij gaf ons zijn telefoonnummer en zei dat we een keer na het werk moesten komen.  Dat valt ons heel erg op, eerst moesten we daar aan wennen.. Maar de mensen hier zijn heel open, ze houden je heel graag te vriend. 

Zondag en Maandagavond weer in de cocktailbar gezeten, een cocktail is hier maar 5euro, net zo duur als een Baco met het uitgaan in Nederland. Maar nu hebben we alle cocktails uitgeprobeerd, iedereen heeft nu zijn favoriete een beetje gevonden. Bij de cocktailbar zitten alle grieken elke avond te kaarten en te hangen. Ze hebben daar een zwarte kitten rondlopen, heel schattig!  Vaak gaan we 's avonds naar het strand, gewoon lekker op onze rug liggen en kijken naar de sterren. Want de sterrenhemel is alsof je in de droomvlucht bent. ZIEK gewoon, zo mooi!

Antoinette had natuurlijk weer ruzie met een oud mannetje in Doukades omdat ze haar scooter verkeerd had geparkeerd, maar voordat we dat door hadden was het al wel weer even verder want jaa.. als iemand in het grieks tegen je gaat staan schreeuwen..dan heb je wel even een vraagteken boven je hoofd. Gelukkig kwam Philip, de huisbaas ons helpen.

Vandaag weer gewerkt, we moesten het kamertje schoonmaken omdat daar ratten en duiven zatten en ze zat allemaal ziektes op te noemen die je daar door kon krijgen dus toen gingen we grondig aan de schoonmaak, wat elke week moet gebeuren vanaf nu. En dat is ECHT NIET GEINIG! want dat is me toch een ranzig werk. De ratten zijn er haast tam joh!

Nog maar 2dagen werken en daarna zijn we weer 2dagen vrij!

6/11/2009 - De 2e week

Judy had ons in een hint verteld dat als we zo doorgingen dat we een onvoldoende zouden krijgen, we werken hard, maar doen alleen het basic werk.. Dus wij natuurlijk weer helemaal pissed want wij snapte echt niet hoe ze kon verwachten dat als we en die stallen klaar moeten krijgen die 1x in het jaar gedaan worden ook nog eens de niet basic dingen deden. Ze zei zelf altijd dat ze het daar te druk voor had. Maar wij hebben daar dus goed ons best op gedaan, we werken nu in 2tallen. We gaan niet meer samen wandelen, verstoppen ons niet meer met 4en in de stal. Maar doen alles 2 aan 2, ook gezellig! En we praten veel meer met Judy, ze vind het gewoon leuk als we ook nog andere vertellen naast het werk. Zij had ook wel door dat we een beetje banger waren. En nu.. nu is ze super aardig! ze zegt dat we mogen stoppen met de stallen en bedankt ons voor al het werk!

Het is hier nu ineens een stuk warmer als toen we aankwamen, overdag is het 36 graden en 's avonds kan het nog 29graden zijn. Veel te warm om in te werken. Het zweet staat op onze benen! Dus na het werken zijn we elke keer gelijk het zwembad ingedoken, lekker fris voor de andere mensen. Want vies worden we daar zeker! Ojaa en toen was onze douche verstopt, LEKKER!! Dus wij met z'n 3e toekijken hoe Peggy zo dapper als ze is in het bad stapt om die met een staalsponsje eens een grote schoonmaak te geven. Met een ontstopper al het water weg laten lopen... Maaaar toen kwam het volgende probleem.. Als we het water aandoen van het kraantje bij de wastafel loopt dat omhoog bij het putje dat ook aangesloten is met de wc, NOG LEKKERDER! Maaaar.. naast die ranzige dingen hebben we ook hele leuke dingen meegemaakt.. We hebben nu bijvoorbeeld een huiskat, genaamd tommy, maar wij zijn heel eigewijs en noemen hem tomas, hij is eigenlijk heel vies want zit onder de vlooien en heeft een gat in zijn keel en ontstoken ogen, heeft ballen van hier tot tokyo en sproeit heel ons huisje onder, maaaaar hij is heel lief want hij luisterd naar zijn naam en hij loopt ons de heletijd achterna. Als we naar bed gaan staat ie aan de deur, als we opstaan staat ie op dezelfde plek, als we weggaan loopt ie ons achterna als we terug komen wacht ie daar al.

Deze week was de hoefsmid er, hij was er voor 3 dagen om alle 34 ezels te doen. 12 per dag, dat was heel zwaar. Want die ezels werkte niet echt goed mee. De eerste dag moesten peggy en antoinette helpen, de 2e dag Jenneke en Marloes en de 3e dag Alban en stan

Vandaag hebben we een jongen leren kennen, genaamd Mozes, we weten niet waar hij vandaan komt maar hij heeft 3jaar in italie gewerkt in een restaurant en wilde 1x voor ons en de fransen gaan koken. Nog maar 2 dagen en we zijn weer 2dagen vrij, zaterdag gaan we waarschijnlijk uit met een Belg die toeristen in jeeps rondrijd. En over 36 dagen gaan we alweer naar huis joh! Dat gaat echt wel snel! Dus jullie kunnen vanaf nu weer gaan aftellen! En vergeet niet... Jenneke is over 11 dagen jarig!

6/7/2009 - Het uitgaan!

Die zaterdag hadden we onze dag besteed bij een zwembad, heel mooi met uitzicht op de zee.. wat wil je nog meer! Nou misschien dat je in je bikini kan liggen? Marloes was zo erg verbrand dat ze haar trainingsbroek aan moest houden. Daarna hadden we met de fransen gegeten, dat was heel gezellig. We hadden spaghetti gemaakt met een lekkere salade en waren in gaan drinken met hun. Wij hadden gordons gekocht waar de grieken van zeiden dat je dat moest mixen met bitterlemon.. en uhh, het was best te drinken.. Om 12uur werden we daar heen gebracht, het was een beach club. Helemaal niet zo groot en ook helemaal niet zo druk maar als je door liep kwam je op het strand uit met uitzicht van allemaal lichtjes van Kerkyra, heel mooi! En het was heel gezellig, we hadden heel veel mensen leren kennen. Er waren vooral veel Duitsers. We hadden nog een praatje gemaakt met de nederlandse DJ Martinez ofzo? Om 4uur gingen we weer terug naar huis, wat eigenlijk wel goed was... de tijd ging snel, heel snel! En we gaan het zeker nog een keer doen... Maar dan niet als we de volgende dag moeten werken.

Zondag waren we zelfs 10minuten te vroeg (moesten ons een beetje bewijzen he.. omdat judy wist dat we uit waren gegaan). Maar het was heel heet, en we ontdekten blaren op de huid van antoinette en Marloes van het verbranden. Bij marloes meer dan bij Antoinette. Dus de zon veel vermeden. We hebben de stal verder uitgemest, waar we nog wel even mee bezig zijn op deze manier... En we hebben ook nog de bordjes geschilderd voor de route naar Corfu. We hebben nu een heel leuk internet cafetje gevonden dus we zullen onze blog vaker bijhouden. Met de puppy's gaat het heel goed, ze hebben kei veel energie en ze spelen rond over het terrein.

6/5/2009 - Onze eerste week op Corfu

De eerste dag op de ezelopvang ging heel langzaam voorbij, Judy had ons uitgelegd hoe we moesten voeren. Dat was heel verwarrend omdat ze met ezels had met medicijnen, 2 scheppen of 1 schep. Sommige ezels moesten niks, sommige 's middags nog een keer extra. Het strondscheppen was wel heel onhandig en dat duurt ook zoveel langer. Wij waren dus bang dat je de strond met je handen moest pakken. Maar ze hebben wel rieken enzo, maar al het mest moet in zakken. Dat is een of andere regel van griekenland. Daardoor kan het niet op een mesthoop gegooid worden. Om de ezels wat op te vrolijken moesten we wandelen met de ezels en wat borstelen enzo. Die avond kwamen de fransen ook langs met ricard, ze zijn helemaal niet zo gay als we dachten maar gewoon te netjes. Totdat ze teveel ricard op hadden, toen kregen ze gelijk meer praatjes hahaha! De volgende dag ging judy er vanuit dat we alles wisten. Alles ging mis met de medicijnen enzo omdat Judy zich de hele dag verstopte in de caravan en we daar niks aan konden vragen. Na 11uur waren we overal mee klaar, om nou van 11 tot 5 naar het meer te lopen.. dus gingen we alle stallen uitmesten die al een jaar niet meer gedaan waren. HEFTIG! en een STANK! sodemieters... Maar gelukkig hadden we die fransen die ons hielpen, zij namen al het zware werk van ons over, echt gentle mans. 's avonds hoorde we allemaal rare geluiden.. al een paar keer.. Daar werden we een beetje bang van, het kwam uit het schuurtje achter ons huis. Waar dimisch dus ook heel vaak stopte.. Om te checken wat daar was gingen we een keer naar dimisch toen hij daar heen ging maar hij keek een beetje nerveus en deed de deur GELIJK dicht.. En in zijn tasje had hij cola enzo.. De geluiden die we hoorde klonk als gebonk op de muren, dus wij dachten gelijk: ER IS IEMAND ONTVOERD! dus toen dimisch weg was gingen we proberen het slot om te draaien, wat niet lukte.. Maar er waren nog meer rare dingen in ons huis, het licht knipperde vaak, je kreeg af en toe stroom als je aan de doucheknop zat. En de WC lekt. Daar kwam een man voor die op hetzelfde moment tegen Antoinette zei: er is wat.. vertel het me, morgen is het misschien te laat. Waar wij dus HELEMAAAAAAL van schrokken. De dag erna weer naar stage, precies hetzelfde verhaal.. weer stallen uitgemest en weer alles alleen moeten doen. Je kan niet hard genoeg werken bij haar, als je jezelf daar helemaal uitput, op eigen initiatief, waar ik van denk dat dat alleen maar beter is, word er toch nog van je verwacht dat je meer doet. Nooit is het genoeg. Die dag kwamen er ook puppy's, hele jonge, 6 weken ofzo. 3 teefjes, met onwijs veel teken! Dat was zo zielig, ze waren achter gelaten in het gras. Judy had ze gevonden, met z'n 6en hebben we ze teekvrij gemaakt, gewassen en een naam gegeven. Die avond toen we net wilde gaan kwam de ezelhandelaar, aan de ezels zag je dat de man er normaal achter liep en hem heel hard had geslagen. De ezel liep ook mank en had gaten in de hoeven.. De andere ezel was een hengstje. En toen snapte we waarom Judy's donkey rescue er zou armoeig uitzag.. want ze kwam met best een hele hoop geld aanzetten. Die dag ook met Judy en de fransen een werkschema gemaakt.. wat zo stom was.. Marloes had ook gevraagd waarom we nu ineens wel een schema moesten maken zelf terwijl die vorige fout was. Daar reageerde ze best goed op en zei dat dat kwam omdat we toen niet wisten dat we fransen hadden, hierdoor konden we nu met z'n 4en werken 5 dagen en 2 dagen vrij. We hebben afgesproken dat we deze week vrijdag zaterdag vrij zijn de week erna zondag maandag en dat elke keer zo afwisselt. We zijn ook gevraagd door Elisabeth of we met z'n alle met hun mee uit gaan omdat er een Nederlandse DJ draait. Hun rijden ons daarheen.

Vandaag hadden we dus een dagje vrij, we zijn lekker naar het strand gegaan. We waren dus naar Paleokastritsa gegaan om daar een bootje te pakken naar Robin ofzo, zo heette dat strand. Dat bootje ging heel hard en de golven waren kei hoog dus we waren best nat. We hadden daar van 12 tot 3 gelegen, we hadden allemaal een luchtbed gekocht en lekker in het water gedobberd. Het water is zo helder dat als je zelf niet meer kan staan dat je de grond toch nog kan zien! Vandaag gaan we snacken in een snackbar en vroeg naar bed. Iedereen is moe van het luieren en is verbrand. Morgen dus toch maar niet meer zonnen. Uitslapen voor onze eerste uitgaans avond op corfu! Ojaa en vandaag kwam elisabeth langs om te vertellen dat haar vader achter ons huisje sliep, vandaar de rare geluiden!

6/1/2009 - de heenreis

5/30/2009 - Corfu Here We come!

Okee,  we zijn allemaal hardstikke druk aan het inpakken, regelen etc. etc!

Morgen vertrekken we om half 9 vanuit Roosendaal naar Brussel waar we om half 1 aanvliegen richting Athene. Daar moeten we ongeveer 4uur wachten op de vlucht naar Kerkyra. We zitten allemaal met het dikke probleem dat je bij een binnenlandse vlucht maar 15kilo bagage mee mag nemen: HOE GAAT ONS DAT LUKKEN ALS WE 7WEKEN WEG GAAN?!

Om half 9 komen we aan in Kerkyra waar Judy ons op zal halen. Ons adres in corfu is: Care of Elisabets Taverna, Doukades, Kerkyra. (Jenneke is 22Juni jarig! Hint Hint..)

5/18/2009 - 31mei

31 mei is het dan zover.

Ergens vroeg in de middag vertrekken we naar Corfu om daar voor de ezels te gaan zorgen. Eigenlijk mochten we niet van school met z'n vieren maar nu gaan we dus met Jenneke, Peggy, Antoinette en Marloes kijken of we daar wat voor de ezels kunnen betekenen. We werken daar 2 aan 2 om en om. Als het goed is hebben we 2 huisjes voor 2 personen...

Via deze Blog gaan we jullie op de hoogte houden van onze nieuwe ervaringen en NATUURLIJK hoeveel bruiner we zijn geworden op het strand, met ons muziekje en onze cocktail. Al denk ik dat we dit erg overschatten aangezien het eiland maar 25km lang is en 8km breed